Родны сэрцу Вільнюс.

Labą dieną!

"Хто ты гэткі?
Свой, тутэйшы!
Чаго хочаш?
Долі лепшай!"


Долі лепшай, долі лепшай!... Менавіта гэтага хочацца, калі праводзіш свой weekend у сталіцы Літвы - Вільнюсе.
Пазаўчора адбыўся канцэрт Ляпіса Трубецкога ў Вільнюсе. Нажаль, у Беларусі яму выступаць забаронена... 

26 кастрычніка, мы з сябрамі накіраваліся ў Вільнюс. 
Тры гадзіны на цягніку - і мы ўжо там. 
Літва сустракала нас снегам. Мы сустракалі зіму ў Літве.
Шкада, думаецца, што адлегласць такая малая і ў той жа час вельмі вялікая. Усяго 3 гадзіны, але 60 еўра і месяц чакання.
Першае ўраджанне аб горадзе часцей за ўсе складваецца…

ляпіс трубецкі,вільнюс,літва,зарачанская рэспубліка Вандроўкі

Растанне...

Балюча, нібыта душу разрывае.
Гарачае сонца, мне болей не свеціць.
Мяне, як памерлага ты памінаеш.
Дык што тут казаць? - сапраўды я памершы 

Каб любіць Беларусь...

Каб любіць Беларусь, нашу мілую маму, трэба ў розных краях пабываць...
Менавіта гэты радок з песні "Тры чарапахні" узгадаў я, калі прыехаў у Кіеў.
Кажуць: горад пачынаецца з вакзала, але буду арыгінальным, з-за таго, што Кіеў для мяне пачаўся з базара.
Мы з сябрам прыйшлі туды не дзеля таго, каб што-небудзь набыць, не ў экскурсійных мэтах, а па вялікай патрэбе. Нам трэба было спусціцца ў мэтро. Бліжэйшай да нас станцыяй аказалася "Лесавая", а ўваход ў яе ажыцяўляецца менавіта з гэтага базара.
 Я не ведаю, што спачатку з'явілася, мэтро ці базар, але вымушаны думаць,  што мэтро.
Такі вынік я зрабіў…

кіеў,киев,украина Вандроўкі

Каханай!

Кожны ранак, нібыта выпадкова 
ты прачнешся
І адчуеш водар кавы з малаком.
Сонцу, як жывому ўсміхнешся
І ўсмешкаю напоўніш гэты дом. 

Бываюць моманты, калі ў галаву прыходзіць цэлы слупок верша, а бывае і ўвогуле ўвесь верш. Так адбылося і са мною :)

Птушкі ў цернях

  Есть такая легенда — о птице, что поет лишь один раз за всю свою жизнь, но зато прекраснее всех на свете. Однажды она покидает свое гнездо и летит искать куст терновника и не успокоится, пока не найдет. Среди колючих ветвей запевает она песню и бросается грудью на самый длинный, самый острый шип. И, возвышаясь над несказанной мукой, так поет, умирая, что этой ликующей песне позавидовали бы и жаворонок, и соловей. Единственная, несравненная песнь, и достается она ценою жизни. Но весь мир замирает, прислушиваясь, и сам Бог улыбается в небесах. Ибо все лучшее покупается лишь ценою великого…

Dzmitry
464 поста
Последние комментарии
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}